Doomers εναντίον Boosters: Τα πρόσωπα της παγκόσμιας διαμάχης για τους κινδύνους της Τεχνητής Νοημοσύνης

Η συζήτηση γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη έχει πλέον εξελιχθεί σε σύγκρουση αντίπαλων στρατοπέδων, με μια πιο επιφυλακτική μεσαία τάση να βρίσκεται εγκλωβισμένη ανάμεσά τους.

Όπως σχολιάζει το Euronews, σε ανάλυσή του, αυτές είναι οι διαχωριστικές γραμμές στη μάχη για μια τεχνολογία που αποτελεί πλέον τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας και μπορεί να καθορίσει το μέλλον του πλανήτη.

Οι δύο όροι που χρησιμοποιούνται για τα αντίπαλα στρατόπεδα γεννήθηκαν μέσα από διαδικτυακές συζητήσεις για την AI στην πλατφόρμα X και σε φόρουμ, παρά από κάποια επίσημη ορολογία. Ακολουθούν τη συνήθεια των κοινοτήτων της τεχνολογίας και των κρυπτονομισμάτων να επινοούν σύντομους χαρακτηρισμούς για αντιμαχόμενες ομάδες.

Ο όρος «doomer» περιγράφει όσους προβλέπουν μια επερχόμενη καταστροφή, ενώ ο χαρακτηρισμός «booster», αναφέρεται σε όσους πιέζουν για την ταχεία και χωρίς περιορισμούς ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης. Αυτοί είναι οι βασικοί πρωταγωνιστές που διαμορφώνουν την πιο σφοδρή τεχνολογική αντιπαράθεση στον κόσμο…

Οι «προφήτες της καταστροφής»

Ο φόβος για τις επικίνδυνες συνέπειες της τεχνολογίας στην κοινωνία έχει βαθιές ιστορικές ρίζες. Η OpenAI ιδρύθηκε εν μέρει επειδή οι υποστηρικτές της, μεταξύ των οποίων και ο πρώτος επενδυτής της, Έλον Μασκ, φοβούνταν ότι η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης θα κατέληγε στα χέρια της Google.

Σήμερα, οι περισσότεροι από εκείνους που προειδοποιούν για τις συνέπειες της AI προέρχονται μέσα από τις ίδιες τις εταιρείες του κλάδου, από τον ακαδημαϊκό χώρο ή δραστηριοποιούνται και στους δύο.

Χαρακτηριστικότερος εκπρόσωπος αυτής της τάσης μέσα από τη βιομηχανία είναι ο Ντάριο Αμοντέι, συνιδρυτής της Anthropic, η οποία έχει εξελιχθεί σε έναν από τους μεγαλύτερους ομίλους τεχνητής νοημοσύνης και κατευθύνεται προς μια ιστορική αρχική δημόσια προσφορά μετοχών.

Ο Αμοντέι αποχώρησε από την OpenAI επειδή θεωρούσε ότι η εταιρεία, υπό την ηγεσία του Σαμ Άλτμαν, δεν αντιμετώπιζε με τη δέουσα σοβαρότητα ούτε τις δυνατότητες ούτε τους κινδύνους της τεχνολογίας. Η στάση του καταγγέλλεται ως υποκριτική, καθώς προέρχεται από μια εταιρεία η οποία αναπτύσσει και κυκλοφορεί η ίδια τεχνολογία αιχμής.

Ο πρώην ερευνητής της Google Τζέφρι Χίντον και ο επίσης επιστήμονας πληροφορικής Γιοσούα Μπέντζιο πρωτοστάτησαν στις προειδοποιήσεις για τις απειλές της AI κατά τους μήνες που ακολούθησαν την κυκλοφορία του ChatGPT το 2022, η οποία πυροδότησε ένα κύμα ενθουσιασμού για την τεχνητή νοημοσύνη και άλλαξε τα δεδομένα στην τεχνολογία – και όχι μόνο.

Ο φυσικός του MIT Μαξ Τέγκμαρκ, επικεφαλής του Future of Life Institute, οργάνωσε το 2023 την ανοιχτή επιστολή με την οποία ζητούνταν εξάμηνη παύση στην ανάπτυξη των πιο προηγμένων συστημάτων AI. Η επιστολή συγκέντρωσε χιλιάδες υπογραφές, μεταξύ των οποίων και εκείνη του Μασκ. Οι επικριτές της εν λόγω κίνησης έκαναν λόγο για υποκρισία και παιχνίδια επιχειρηματιών με στόχο να «παγώσουν» τις εξελίξεις και να προλάβουν το τρένο του ανταγωνισμού, καθώς η OpenAI αποκτούσε τεράστιο προβάδισμα.

Ακόμη πιο μακριά από τη βιομηχανία βρίσκεται ο Ελιέζερ Γιουντκόφσκι, ένας αυτοδίδακτος θεωρητικός που υποστηρίζει εδώ και δύο δεκαετίες ότι μια επαρκώς ισχυρή τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να αφανίσει την ανθρωπότητα.

Οι υποστηρικτές της επιτάχυνσης

Στον αντίποδα των «doomers» βρίσκονται οι υποστηρικτές της επιτάχυνσης, οι αποκαλούμενοι και «booster». Πρόκειται για όσους πιστεύουν στην πρόοδο της τεχνολογίας, θεωρούν την εξέλιξή της αναπόφευκτη και υποστηρίζουν ότι είναι θεμελιωδώς ωφέλιμη για την κοινωνία. Παράλληλα, βέβαια, αποκομίζουν τεράστια οικονομικά οφέλη από την επιτυχία της.

Η συγκεκριμένη αντίληψη είναι ευρέως διαδεδομένη στη Silicon Valley, αλλά εκφράζεται κυρίως από προσωπικότητες του επιχειρηματικού κεφαλαίου που διαθέτουν σημαντική επιρροή στον Λευκό Οίκο. Μεταξύ αυτών βρίσκονται ο Μαρκ Άντρισεν, ο ισχυρός επικεφαλής της εταιρείας επιχειρηματικών κεφαλαίων Andreessen Horowitz, και ο Ντέιβιντ Σακς, πρώην αρμόδιος του Λευκού Οίκου για την τεχνητή νοημοσύνη.

Η ομάδα αυτή, η οποία συνδέεται τόσο προσωπικά όσο και φιλοσοφικά με τον επιχειρηματία της τεχνολογίας Πίτερ Τιλ, αντιτίθεται θεμελιωδώς στις ρυθμίσεις. Παράλληλα, δίνει μάχες στο παρασκήνιο και στην πλατφόρμα X εναντίον αυτού που αποκαλεί μια καλά χρηματοδοτούμενη «αίρεση της καταστροφολογίας».

Οι υποστηρικτές της επιτάχυνσης κατηγορούν τους «doomers» ότι λειτουργούν ως βιτρίνα εταιρειών οι οποίες επιδιώκουν να χρησιμοποιήσουν τις ρυθμίσεις για να συντρίψουν τους ανταγωνιστές τους.

Ο Γκάρι Ταν, επικεφαλής του εκκολαπτηρίου νεοφυών επιχειρήσεων Y Combinator, συγκαταλέγεται στις πιο δυνατές φωνές αυτού του στρατοπέδου. Παρουσιάζει τις ρυθμίσεις που επιβάλλονται στο όνομα της ασφάλειας ως απειλή για τις μικρές εταιρείες, οι οποίες δεν μπορούν να αντέξουν το σχετικό κόστος.

Ο Άντρισεν και οι σύμμαχοί του χρηματοδοτούν γενναιόδωρα επιτροπές πολιτικής δράσης, οι οποίες πραγματοποιούν δωρεές σε Ρεπουμπλικανούς και Δημοκρατικούς νομοθέτες που προωθούν την ανάπτυξη της AI. Η Anthropic, από την πλευρά της, ηγείται πλέον μιας προσπάθειας να αντισταθμίσει αυτή τη χρηματοδοτική ισχύ μέσω της δικής της συγκέντρωσης κεφαλαίων.

Στο ίδιο στρατόπεδο της ταχύτερης ανάπτυξης βρίσκεται και ο Τζένσεν Χουάνγκ, διευθύνων σύμβουλος της Nvidia. Τα μικροκυκλώματα της εταιρείας του αποτελούν τα «τούβλα και το κονίαμα» της επανάστασης της τεχνητής νοημοσύνης και αυτό μεταφράζεται σε τεράστια κέρδη, που έχουν αναδείξει την Nvidia σε μια από τις ισχυρότερες εταιρείες στον κόσμο.

Ο Χουάνγκ απορρίπτει ως «πλήρεις ανοησίες» τις συζητήσεις περί αφανισμού της ανθρωπότητας από την AI. Έχει, ωστόσο, διαφοροποιηθεί από ορισμένους υποστηρικτές της ανεξέλεγκτης επιτάχυνσης, ζητώντας ένα ενιαίο ομοσπονδιακό πλαίσιο για την τεχνητή νοημοσύνη και ένα σύστημα αξιολόγησης από άλλες εταιρείες του κλάδου, αντί για παντελή απουσία ρυθμίσεων.

Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει και στον Γιαν Λεκέν, ο οποίος μοιράστηκε το Βραβείο Τούρινγκ με τον Χίντον και τον Μπέντζιο και εδώ και χρόνια απορρίπτει τις προειδοποιήσεις τους για έναν υπαρξιακό κίνδυνο ως υπερβολικές.

Μια μάχη με τεράστιο διακύβευμα

Πολλές από τις μεγαλύτερες εταιρείες τεχνολογίας προσπαθούν να κινηθούν προσεκτικά, υιοθετώντας μια στάση πιο χαρακτηριστική των μεγάλων επιχειρήσεων που δεν θέλουν να βρεθούν στη λάθος πλευρά μιας πολιτικής σύγκρουσης.

Όταν ιδρύθηκε το 2015, η OpenAI απέκτησε μια δομή που είχε σκοπό να διασφαλίσει ότι τον τελευταίο λόγο για τον τρόπο αξιοποίησης της τεχνολογίας θα τον είχαν οι ερευνητές και όχι οι επενδυτές. Βασική φιλοσοφία της ήταν η προστασία της ανθρωπότητας.

Ωστόσο, υπό την ηγεσία του Άλτμαν – ο οποίος «επέζησε» μιας εσωτερικής απόπειρας ανατροπής του το 2023, με επικεφαλής στελέχη που έδιναν έμφαση στην ασφάλεια – η εταιρεία ακολουθεί πλέον μια πιο περίπλοκη γραμμή. Αποδέχεται τους πιθανούς κινδύνους της AI, ενώ ταυτόχρονα επιταχύνει την ανάπτυξή της και προσεγγίζει έναν Λευκό Οίκο που υποστηρίζει την άρση των περιορισμών.

Η Google, η Microsoft και η Amazon διαθέτουν μακρά εμπειρία στο να μιλούν για την ασφάλεια στον χώρο της τεχνολογίας, την ώρα που κινούνται επιδέξια στην Ουάσιγκτον προκειμένου να περιορίζουν στο ελάχιστο τις ρυθμίσεις. Και στην περίπτωση της τεχνητής νοημοσύνης εξακολουθούν να βαδίζουν πάνω σε αυτά τα «σκιώδη» όρια.