ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΕΡΓΕΙΟ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ: Ποιος είναι πραγματικά ο Δημήτρης Χαλεπλής που συζητιέται σε όλη την Πιερία;

Από τα 35 χρόνια σκληρής βιοπάλης στο συνεργείο και τη μεγάλη πατρική θυσία για το παιδί του, μέχρι τα θρανία στα 47 και τον αγώνα για τους συμμαθητές του. Αυτός είναι ο «δικός μας άνθρωπος».

Υπάρχουν κάποιες ιστορίες ανθρώπων που δεν γράφονται σε αποστειρωμένα πολιτικά γραφεία, ούτε σε πολυτελή σαλόνια. Γράφονται εκεί έξω, στην πραγματική ζωή. Στο τίμιο μεροκάματο, στον ιδρώτα του μετώπου, στις κρυφές αγωνίες της νύχτας για το μέλλον των παιδιών μας. Αν περιπατήσεις στην Κατερίνη και ρωτήσεις για τον Δημήτρη Χαλεπλή, δεν θα σου μιλήσουν για έναν αποστασιοποιημένο παράγοντα. Θα σου μιλήσουν για τον «δικό μας Δημήτρη». Τον άνθρωπο της διπλανής πόρτας, που εδώ και 35 ολόκληρα χρόνια σηκώνει τα μανίκια κάθε πρωί για να βγάλει το ψωμί του με το σπαθί του.

Τα χέρια που ξέρουν από μόχθο

Επί 35 συναπτά έτη, μαζί με τον αδελφό του τον Γιάννη, ο Δημήτρης βρίσκεται εκεί, στην οικογενειακή τους επιχείρηση, ως ηλεκτρολόγος μηχανικός αυτοκινήτων. Κάτω από το καπό, με το λάδι στα χέρια και το εργαλείο στα δάχτυλα. Μέσα σε αυτό το συνεργείο, όμως, ο Δημήτρης δεν έμαθε μόνο να επισκευάζει μηχανές. Έμαθε να αφουγκράζεται τις καρδιές των ανθρώπων.

Εκεί, ο βιοπαλαιστής της Κατερίνης, ο αγρότης, ο ταξιτζής, ο ελεύθερος επαγγελματίας, δεν άφηναν μόνο το αμάξι τους για σέρβις. Άφηναν τον πόνο τους, το παράπονό τους για την ακρίβεια, την αγωνία τους για το αν θα βγει ο μήνας. Ο Δημήτρης δεν κοίταξε ποτέ τον συμπολίτη του «από ψηλά». Γιατί ζει την ίδια ακριβώς καθημερινότητα, βιώνει τα ίδια άγχη και παλεύει κάτω από τις ίδιες συνθήκες.

Η σιωπηλή θυσία ενός Έλληνα πατέρα

Πίσω όμως από τον σκληρά εργαζόμενο επαγγελματία, χτυπά η καρδιά ενός βαθιά αφοσιωμένου οικογενειάρχη. Στο πλευρό της πολυαγαπημένης του συζύγου, της Ευθυμίας, ο Δημήτρης έμαθε τι σημαίνει ανιδιοτελής αγάπη. Και η μεγαλύτερη απόδειξη ήρθε όταν η μοίρα τον έφερε μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα.

Όταν ο ίδιος πέτυχε στις Πανελλαδικές Εξετάσεις και εισήχθη στο Πανεπιστήμιο Κοζάνης, η χαρά ήταν μεγάλη. Την ίδια όμως χρονιά, ο γιος τους, ο Ραφαήλ, πέρασε στη Σχολή Πλοιάρχων της ΑΕΝ Μακεδονίας. Ένας εγωιστής θα προσπαθούσε να τα χωρέσει όλα. Ο Δημήτρης Χαλεπλής όμως έκανε αυτό που κάνει κάθε αυθεντικός Έλληνας πατέρας: έβαλε τα δικά του όνειρα στο συρτάρι. Χωρίς δεύτερη σκέψη, αρνήθηκε να φοιτήσει στη σχολή του για να δοθούν όλες οι δυνάμεις και οι πόροι της οικογένειας στο ξεκίνημα του παιδιού του. Γιατί για τον Δημήτρη, η προκοπή του παιδιού είναι η μόνη πραγματική νίκη.

Το πείσμα που δεν κοιτάει ηλικία: Μαθητής στα 47!

Κι όμως, αυτός ο άνθρωπος δεν το έβαλε κάτω. Το πείσμα του για εξέλιξη και η δίψα του για γνώση τον οδήγησαν, στα 47 του χρόνια —τότε που άλλοι επαναπαύονται— να καθίσει ξανά στα μαθητικά θρανία του Εσπερινού ΕΠΑΛ Κατερίνης! Φανταστείτε την εικόνα: μετά από 10 ώρες εξαντλητικής δουλειάς στο συνεργείο, να φοράει τη σχολική τσάντα και να διαβάζει μέχρι τα ξημερώματα.

Το αποτέλεσμα; Συγκλονιστικό. Αποφοίτησε με γενικό βαθμό 19,5, κατακτώντας παράλληλα δύο πτυχία ειδικότητας με άριστα (19,9 ως τεχνικός οχημάτων και 18,7 ως τεχνικός ψύξης)! Μια ζωντανή απόδειξη προς όλους μας ότι όταν υπάρχει θέληση, ψυχή και μεράκι, δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο που να μην μπορεί να γκρεμιστεί.

Ο γεννημένος μπροστάρης που παλεύει για τους άλλους

Αλλά ο Δημήτρης δεν ξέρει να νικάει μόνο για τον εαυτό του. Όταν εκλέχθηκε Πρόεδρος του 15μελούς στο ΕΠΑΛ με μια σαρωτική πλειοψηφία, βρέθηκε αμέσως στην πρώτη γραμμή του αγώνα. Όταν το Υπουργείο αποφάσισε να κλείσει ολιγομελή τμήματα, πετώντας ουσιαστικά στον δρόμο εργαζόμενους μαθητές, ο Δημήτρης δεν σιώπησε. Βγήκε στα κανάλια, ταξίδεψε στην Αθήνα, πίεσε φορείς και βουλευτές, πάλεψε σαν λιοντάρι και κατάφερε το ακατόρθωτο: η απόφαση ανακλήθηκε και τα τμήματα σώθηκαν!

Αυτός είναι ο Δημήτρης. Ο αθλητής της ιστιοπλοΐας στον Ναυτικό Όμιλο Κατερίνης που έμαθε να δαμάζει τα κύματα, ο ραδιοφωνικός παραγωγός που κρατάει συντροφιά στην πόλη μέσα από το Δημοτικό Ραδιόφωνο, ο άνθρωπος που στις δημοτικές εκλογές σάρωσε με 697 σταυρούς εμπιστοσύνης χωρίς να έχει από πίσω του κανέναν κομματικό μηχανισμό —παρά μόνο την αγάπη του κόσμου!

Σήμερα, απογοητευμένος από το πολιτικό κατεστημένο που ταλαιπωρεί την πατρίδα μας, αποφασίζει να κάνει το μεγάλο βήμα με την Ελληνική Λύση και τον Κυριάκο Βελόπουλο. Όχι για την καρέκλα. Αλλά γιατί δεν αντέχει άλλο να βλέπει τον τόπο του να αδικείται.

Ο Δημήτρης Χαλεπλής δεν υπόσχεται θαύματα. Υπόσχεται αυτό που έκανε σε όλη του τη ζωή: να παλέψει με την ψυχή του, με καθαρά χέρια και ντόμπρα λόγια.