Η «Θυσία» του Κοκαβίδη: Πολιτική κάθαρση ή ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα για τα μάτια του κόσμου;

Η πολιτική σκηνή της Κατερίνης θυμίζει πλέον καζάνι που βράζει. Μετά το πρωτοφανές θεσμικό «ναυάγιο» της περασμένης Τετάρτης (διάβασε εδώ), όπου η έλλειψη απαρτίας άφησε την πόλη χωρίς δημοτικό συμβούλιο, ο Δήμαρχος Γιάννης Ντούμος προχώρησε στην πρώτη του «κίνηση στη σκακιέρα». Με μια απόφαση που υπεγράφη στις 30 Ιανουαρίου 2026 (διάβασε εδώ), ο κ. Ντούμος ανακάλεσε τον ορισμό του Γεώργιου Κοκαβίδη από τη θέση του Αντιδημάρχου Παιδείας, Αθλητισμού και Δημοτικού Ωδείου. Είναι όμως αυτή η κίνηση η αρχή μιας ουσιαστικής εξυγίανσης ή απλώς μια προσπάθεια να κατευναστεί η κοινή γνώμη μπροστά στην εικόνα διάλυσης της διοίκησης;

Η απόφαση και το θεσμικό κενό

Σύμφωνα με το επίσημο έγγραφο (Αριθμ. Πρωτ. οικ. 2825), ο Δήμαρχος αποφάσισε τη μερική ανάκληση της προηγούμενης απόφασής του, παύοντας τον κ. Κοκαβίδη από τα καθήκοντά του. Αξιοσημείωτο είναι ότι οι αρμοδιότητες που αφορούν την Παιδεία, τον Αθλητισμό και το Δημοτικό Ωδείο δεν ανατίθενται σε κάποιο άλλο στέλεχος, αλλά επιστρέφουν απευθείας στον ίδιο τον Δήμαρχο, ο οποίος θα τις ασκεί εφεξής.

Η κίνηση αυτή, αν και τυπικά σύννομη καθώς ο Δήμαρχος έχει το δικαίωμα να ανακαλεί αντιδημάρχους οποτεδήποτε χωρίς ειδική αιτιολογία, γεννά σοβαρά ερωτήματα. Γιατί επελέγη ο συγκεκριμένος χρόνος; Και γιατί επελέγη μόνο ο κ. Κοκαβίδης, όταν η «αποχή» από το δημοτικό συμβούλιο αφορούσε μια ευρύτερη ομάδα στελεχών;

Κάθαρση ή επικοινωνιακό τρικ;

Στα πολιτικά «πηγαδάκια» της πόλης, οι ερμηνείες διίστανται. Για πολλούς, η κίνηση αυτή ήταν επιβεβλημένη, έστω και αν ήρθε με καθυστέρηση. Θεωρείται μια πρώτη προσπάθεια του κ. Ντούμου να ανακτήσει τον έλεγχο της παράταξής του και να δείξει ότι δεν ανέχεται «αντάρτικα» που πλήττουν τη λειτουργία του Δήμου.

Ωστόσο, υπάρχει και η άλλη πλευρά. Σοβαρές φωνές υποστηρίζουν ότι πρόκειται για μια αμιγώς επικοινωνιακή κίνηση, μια «θυσία» ενός στελέχους προκειμένου να κλείσουν τα στόματα που κάνουν λόγο για αδυναμία του Δημάρχου να ελέγξει τη διοίκησή του. Αν ο στόχος ήταν πραγματικά η «κοπή του κεφαλιού του φιδιού», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο ρεπορτάζ, η διοίκηση θα έπρεπε να είχε προχωρήσει στην απομάκρυνση τουλάχιστον δύο ακόμη αντιδημάρχων που φέρονται να πρωτοστάτησαν στα γεγονότα της Τετάρτης.

Το φάντασμα των «Μυστικών Συμφωνιών»

Το κλίμα δυσπιστίας επιτείνουν οι φήμες που κυκλοφορούν για πιθανές «μυστικές συμφωνίες» πίσω από τις κλειστές πόρτες του Δημαρχείου. Αν και τέτοιες πληροφορίες πρέπει να αντιμετωπίζονται με επιφύλαξη, η ίδια η ύπαρξή τους υποδηλώνει μια βαθιά κρίση εμπιστοσύνης μεταξύ της διοίκησης και των δημοτών. Η απορία παραμένει: Είναι ο κ. Κοκαβίδης ο μοναδικός υπεύθυνος για το «φιάσκο» ή αποτελεί τον βολικό αποδιοπομπαίο τράγο μιας ευρύτερης συμφωνίας που στόχο έχει να κρατήσει τις ισορροπίες εντός της παράταξης;

Θεσμικά ερωτήματα που ζητούν απάντηση

Η παύση ενός αντιδημάρχου δεν λύνει αυτόματα το πρόβλημα της διοικητικής αστάθειας. Τα ερωτήματα που τίθενται πλέον είναι επιτακτικά:

• Ποια είναι η επόμενη μέρα; Θα υπάρξει περαιτέρω ανασχηματισμός ή η διοίκηση θα συνεχίσει να πορεύεται με την ίδια σύνθεση, ελπίζοντας ότι η οργή του κόσμου θα ξεχαστεί;
• Πόσο αποτελεσματική είναι η συγκέντρωση αρμοδιοτήτων; Με τον Δήμαρχο να αναλαμβάνει ο ίδιος το κρίσιμο χαρτοφυλάκιο της Παιδείας και του Αθλητισμού, πώς διασφαλίζεται η εύρυθμη λειτουργία αυτών των τομέων, δεδομένου του ήδη βεβαρυμμένου προγράμματός του;
• Πού σταματά η ανοχή; Αν υπάρξει νέο κρούσμα απειθαρχίας από την «ομάδα των 9», ποια θα είναι η αντίδραση;

Σε κάθε περίπτωση, είναι νωρίς για ασφαλή συμπεράσματα. Η απομάκρυνση του κ. Κοκαβίδη είναι μια κίνηση που δείχνει αντανακλαστικά, αλλά δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη πολιτικής ισχύος. Η Κατερίνη δεν χρειάζεται επικοινωνιακούς ελιγμούς, αλλά μια σταθερή και ενιαία διοίκηση που θα βάζει το συμφέρον της πόλης πάνω από εσωτερικές έριδες.

Το ερώτημα παραμένει ανοιχτό: πρόκειται για μια τομή ουσίας ή για ένα καλοζυγισμένο επικοινωνιακό βήμα; Η απάντηση δεν θα δοθεί στα λόγια, αλλά στα επόμενα επεισόδια αυτής της πολιτικής ιστορίας. Και αυτά, όπως όλα δείχνουν, δεν θα αργήσουν.

Τα γεγονότα που θα ακολουθήσουν τις επόμενες ημέρες θα δείξουν αν ο κ. Ντούμος είναι διατεθειμένος να προχωρήσει σε ρήξεις ή αν απλώς προσπαθεί να κερδίσει χρόνο σε μια παρτίδα που φαίνεται να χάνεται. Η υπομονή των δημοτών έχει εξαντληθεί και η στενή παρακολούθηση των εξελίξεων είναι πλέον χρέος όλων.